Friday, October 9, 2015

Άτιτλο Ποίημα του Αλέξη Ντάσιου


Απόσπασμα απο άτιτλο ποίημα
ποιητικής συλλογής 2008

Λίγα λόγια :  Ένα απόσπασμα που ειλικρινά όταν το διάβασα ένιωσα μέσα μου μια "έκρηξη εικόνων και συναισθημάτων " . Γι αυτό και θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια τον Αλέξη Ντάσιο που ήρθε στη ζωή μου και είμαι υπερήφανη γι αυτόν! Ίσως λίγοι να γνωρίζετε τον βραβευμένο μας ποιητή λόγω ότι δεν συνηθίζει να δημοσιοποιεί τα έργα του και τον ευχαριστώ που μου εμπηστεύτηκε το συγκεκριμένο. Μα να είστε σίγουροι ότι πολλές φορές στο μέλλον θα μας εκπλήσει με τα υπέροχα  λογοτεχνικά του έργα.

Απολαύστε το!

 
Συχνά τραγουδάω το κύμα
που βλέπω να σκάβει στο φως
κείτεται ο βράχος σε τρίμμα.
Στερήθηκε να είναι ορθός

Περπάτησα πάνω σε φράχτη
τα χέρια του φωτιά στο κορμί
στον άνεμο τα όνειρα ρίχτηκαν στάχτη
από παιδί που τα είχα μαζί

Μείνε μακριά οργή και γω θα συγχωρήσω
τα περιβόλια που έμειναν ξερά στον κάμπο, κάτω!
Και από την πέτρα τους καρδιά γιοφύρι είθε να χτίσω
να ενώσω αταίριαστες ζωές, να φύγουμε από τον πάτο

Παράξενη που είσαι ζωή
αλήθεια, με μπερδεύεις μια ντύνεσαι σεμνή
την άλλη διαφεντεύεις
Ολούθε ο κόσμος το ψωμί του χάνει
μα εντάχθηκε μέσα στον συμφερτό
οι ανέγγιχτοι του ετάξαν απάνεμο λιμάνι
στοιχήθηκαν και πάν σημειωτόν.

                                     

                                       Αλέξης Ντάσιος






No comments:

Post a Comment