Monday, August 1, 2016

Το παρελθόν μου αναζητώ τα όνειρά μου να στηρίξω

η επιλογή δική σου! 


                   Κάπου, κάπως, κάποτε. Θα έχετε παρατηρήσει πολλές φορές σε συζητήσεις  να αναφερόμαστε  στο παρελθόν, είτε σε προσωπικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο. Και κάπου εδώ αναρωτιέμαι, είναι τελικά κατάρα ή ευχή να έχεις παρελθόν; Φυσικά είναι κάτι το αναπόφευκτο μα και σίγουρα ένα κομμάτι από εμάς, τουλάχιστον όσων αφορά σε προσωπικό επίπεδο, όταν όμως το γυρίζουμε στο κοινωνικό; 
Ακούγαμε από τον παππού ή τη γιαγιά καμία φορά, κάποτε τα πράγματα ήταν διαφορετικά και φυσικά προβάλλοντας πάντα την πιο αθώα, όμορφη ζωή γεμάτη ήρωες. Κάτι που η αλήθεια είναι ότι ήταν τόσο συχνή η επανάληψη που κι εμείς σε πολλά από αυτά ταυτιστήκαμε , το πιστέψαμε και γίναμε ένα με αυτό και κάπου εδώ είναι που αναρωτιέσαι, μήπως θα ήταν καλύτερα να στοχεύουμε μόνο στο παρόν και στο μέλλον μας; γνωρίζοντας μεν για το παρελθόν μας δίχως όμως να μας επηρεάζει;
                    Τι πάει να πει από πού κατάγομαι όταν αυτό με οδηγεί στον ρατσισμό;  Τι πάει να πει αν ήμουν από ‘τζάκι’ αφού αυτό μπορεί να με οδηγήσει στην υπεροψία; Τι πάει να πει εάν ο πρόγονός μου υπήρξε ήρωας εάν αυτό με οδηγήσει στην εχθρότητα; Τι πάει να πει εάν κληρονόμησα έναν ολόκληρο πολιτισμό εάν δεν είμαι ικανή να τον διατηρήσω και να τον συνεχίσω; 
Και κάπου εκεί είναι που υπάρχουν αυτές οι λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην ευχή και την κατάρα.
 Η απόφαση δική σου!

Μόνο μην ξεχνάς πώς το παρελθόν απλά το αποδέχεσαι, με το παρόν όμως μπορείς να το διορθώσεις ή ακόμη και να τον αλλάξεις.


                                                                                                     Ευαγγελία Ανδρέου.

No comments:

Post a Comment