Wednesday, December 2, 2015

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ(1895 - 1965)

Αγγελική Χατζημιχάλη


Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατο την σπουδαίας λαογράφου της Αγγελικής Χατζημιχάλη που δίχως το πλούσιο συγγραφικό και λαογραφικό της έργο μέσα από τις πολύχρονες έρευνές της η σημερινή λαογραφία θα ήταν πολύ φτωχότερη. 

Η Αγγελική Χατζημιχάλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1895.Μεγάλωσε στην Πλάκα, κι επηρεάσθηκε βαθύτατα στα πρώτα χρόνια της ζωής της, από την αγάπη των δικών της για την τέχνη και τα γράμματα. Κόρη του Ζακυνθινού Αλέξιου Κολυβά και της Σκυριανής Σοφίας Μπουρνιά, εξού και οφείλεται η μεγάλη της αγάπη για την Σκύρο. Αν και όσα πρόσφερε για τη Σκύρο άλλο τόσο λησμονήθηκε.

Αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, ενώ παράλληλα μελέτησε τη βυζαντινή και τη νεότερη ελληνική λαϊκή τέχνη, στην οποία αφιέρωσε ολόκληρη την ζωή της. Στόχος της ήταν η συλλογή και η διάσωση όσο το δυνατόν περισσοτέρων στοιχείων του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Ιδρύει το Λύκειο Ελληνίδων Σμύρνης και το 1920 αρχίζει την έρευνά της για τους Σαρακατσάνους.
Οι ενότητες της που θα ασχοληθεί, θα είναι τρείς: <Οι Σαρακατσάνοι> , < Η Σκυριανή Τέχνη> και <Το Ελληνικό Σπίτι> που κυρίως μέσα από το τελευταίο βοήθησε επί 40 χρόνια στην αποκατάσταση (επαγγελματική – κοινωνική) εκατοντάδων γυναικών μέσα από την εκμάθηση όλων των λαϊκών τεχνών.
Παράλληλα, το 1927 δημοσιεύει το πρώτο της βιβλίο για την Σκύρο και αρχίζει τις έρευνές της για τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και την Ανάφη. Στη συνέχεια επισκέπτεται σε τακτά χρονικά διαστήματα τη Mακεδονία και την Ήπειρο, με σκοπό τη συλλογή λαογραφικού υλικού. Μοιράζεται το όραμα της πνευματικής και πολιτιστικής αναγέννησης του τόπου με τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Άγγελο Σικελιανό και τον Κωστή Παλαμά. Συνεργάζεται στενά με τον Άγγελο και την Εύα Σικελιανού για την αναβίωση των Δελφικών Γιορτών. Αρχίζει να οργανώνει εκθέσεις με σκοπό τη διάδοση και τη διάσωση της Ελληνικής λαϊκής τέχνης. Το 1937 ιδρύει το Σύνδεσμο Ελληνικής Χειροτεχνίας, ο οποίος το 1957 μεταβάλλεται σε Κρατικό Οργανισμό Χειροτεχνίας. Στην καρδιά της Πλάκας, στο σπίτι όπου έζησε και θεμελίωσε τη σπουδή της λαϊκής τέχνης, λειτουργεί από το 1980 το Κέντρο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων.


Γίνεται ευρύτερα γνωστή μέσα από το πλούσιο συγγραφικό της έργο και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την διδασκαλία και αναπαραγωγή της λαϊκής τέχνης με σκοπό την διάσωσή της και την ένταξη της στη σύγχρονη αισθητική και τη βιοτεχνική παραγωγή. Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη από έναν διπλό αγώνα. Που από τη μια πάσχιζε να διασώσει τα στοιχεία του Λαϊκού μας Πολιτισμού κι από την άλλη αγωνιζόταν να εξασφαλίσει την συνέχεια αυτού του Πολιτισμού, κόντρα στο "ρεύμα" και την "μόδα" της εποχής. Η Αγγελική Χατζημιχάλη έδωσε τα πάντα για την μεγάλη αγάπη της ζωής: τον Λαϊκό Πολιτισμό και Παράδοση.
Πεθαίνει τον Μάρτιο του 1965. Όσοι τη γνώρισαν μιλούν για μια δυναμική και ταυτόχρονα ευαίσθητη Ελληνίδα, που η ζωή της ήταν μία περιπέτεια κι ένα αληθινό μυθιστόρημα από την αρχή ως το τέλος.


                                                                                                                             Ευαγγελία Ανδρέου.




No comments:

Post a Comment